Een diagnose die alles verandert

In maart 2011 krijgt Carla, 54 jaar en moeder van twee zoons, te maken met aanhoudende nekpijn en hoofdpijn. Na een bezoek aan de huisarts wordt ze doorverwezen naar een neuroloog. Daar volgt de diagnose: een meningeoom ter grootte van een ei.

Een week van onzekerheid volgt, totdat het verlossende nieuws komt dat de tumor operabel is. Carla neemt zes maanden de tijd om zich mentaal en fysiek voor te bereiden op de ingreep, die als risicovol wordt beschouwd gezien haar leeftijd. Tijdens een laatste vakantie nemen de klachten toe en krijgt ze epileptische aanvallen. De operatie kan niet langer worden uitgesteld.

Een ingreep met complicaties

Op 18 september wordt Carla geopereerd. De tumor wordt succesvol verwijderd, maar de operatie verloopt niet zonder problemen. Door ernstig bloedverlies en een tekort aan haar bloedgroep moet de ingreep tijdelijk worden stilgelegd, wat het risico op complicaties vergroot.

Haar schedel wordt gesloten met het oorspronkelijke botdeel. Maar binnen enkele weken ontstaan er problemen: de wond begint te ruiken en er vormt zich een fistel. Het bot blijkt necrotisch en moet opnieuw operatief worden verwijderd. Carla blijft achter met een zichtbare indeuking in haar schedel en verliest gedeeltelijk controle over haar gezicht, armen en evenwicht.

Op zoek naar een alternatief

Na herstel van de wond wordt Carla doorverwezen voor reconstructie van haar schedel. Ze verwacht dat dit snel zal plaatsvinden, maar de realiteit is anders.De voorgestelde oplossing bestaat uit een vlakke, dunne titanium plaat. Voor een meer natuurlijke vorm zouden meerdere risicovolle operaties nodig zijn. Daarnaast wordt de geplande operatie meerdere keren uitgesteld. Wat volgt is een periode van onzekerheid en wachten, terwijl Carla dagelijks geconfronteerd wordt met de fysieke en functionele gevolgen van het defect.

Na meer dan zes maanden wachten leest Carla’s man Paul een artikel over Xilloc. Hij neemt contact op om te informeren naar de gebruikelijke doorlooptijden. Het verschil blijkt groot: waar Carla al maanden wacht, blijkt een patiëntspecifieke oplossing van Xilloc doorgaans binnen enkele weken gerealiseerd te kunnen worden. Na dit gesprek kiezen Carla en Paul voor een second opinion in het Maastricht UMC+. Slechts drie dagen later spreken zij met Prof. Dr. Kessler, die het patiëntspecifieke implantaat voorschrijft.

Een oplossing die aansluit op de anatomie

Op basis van Carla’s anatomie wordt een implantaat ontworpen dat de natuurlijke vorm van de schedel herstelt, inclusief de juiste kromming. Slechts zeven weken later ondergaat Carla de operatie en wordt het implantaat geplaatst.

Na de reconstructie herstelt Carla opmerkelijk snel. Ze krijgt het grootste deel van haar neurologische controle terug en is zeer tevreden met het esthetische resultaat. Voor Carla en haar gezin betekent dit niet alleen fysiek herstel, maar ook het einde van een lange periode van onzekerheid.